Stil Genel Bakışı
El İşçisi, dört temel özelliği olan bir stildir: "öğleden sonradan geceye duyular derinleşir, sessiz zamanlarda özgünlük geri döner"; "planlar ve bilgi azaltıldıkça zihin sakinleşir, gereksiz yorgunluk azalır"; "duruma göre yöntemi değiştirdikçe daha kolay hareket edilir ve beklenmedik durumlara da güçlü yanıt verilir"; "kendi elleriyle düzenledikçe tatmin duygusu güçlenir, her gün devam etmek kolaylaşır". Bu dördü ayrı ayrı değil, eş zamanlı çalışır; dolayısıyla iyi giden günlerle gitmeyen günler arasındaki fark doğaldır. Bu bir çaba eksikliği değil, yaşam koşullarıyla uyumsuzluk meselesidir.
Bu tip, yaşam uyum sağladığında "zorlanmadan kendiliğinden döndüğü" hissini yaşar. Uyumsuz olduğunda ise aynı şeyleri yapsa da her şey ağırlaşır. Bu yüzden irade gücüyle itmekten çok "neyin ağır geldiğini" bulup gelecek haftanın düzenini buna göre ayarlamak daha uygun bir yöntemdir.
El İşçisi'nin yaşamını düzenleyen anahtar cümle şudur: sabahı hafifçe hazırlık için kullan ve geceyi daha uzun tutarak derinleş; programı sıkıştırmak yerine yalnızca gerekli olanları koyarak boşluk bırak; A planı ve B planını hazırda bulundur; kendi beğenine göre düzenleyerek geliştir. Bunları mükemmel biçimde uygulamak gerekmez; haftada yarısında farkında olabilmek bile hissi önemli ölçüde değiştirir.
Bir diğer önemli nokta: El İşçisi'nin güçlü yanı kısa koşuda değil uzun koşuda ortaya çıkar. Gösterişli sonuçlardan çok, yaşamı bozmadan devam edebilmek bu stilin asıl kuvvetidir. Bu yüzden acele etmek yerine "zorlu günlerde nasıl toparlayacağını" yavaş yavaş çoğaltmak bu stile daha uygundur.
