İş masası sabit kişiye, her gün o yere otur, bilinçsüz. Sabah, çıkış, alan gelişi, hep aynı. Ama biri, "1 ay, her gün başka seatde iş" diye denedi. Kafe, ortak alan, ev, kütüphanesi, yeni yer. 1 ay sonra, sabit seata kalıp kadar düşünmeyen türde fikir, birkaç kaldı.
Aynı seat, aynı fikir çıkar
Kafa işlem, çevre sınırlanır. Aynı seatte, açı aynı, manzara aynı, duruş aynı, fikir sistem sapıyor. Bu başarı değil, uyarı mesele. Beyin, alışkanlı manzara enerji tasarruf. Benzer seatte, fikir titreşim küçülür.